Emilio Atrio Abad
O terceiro presidente modernizou o Consello Social da UVigo,
Emilio Atrio Abad exerceu o cargo entre o 24 de xullo de 2003 e setembro de 2011. Avogado de recoñecido prestixio e profundo coñecedor da realidade ourensá, a súa presidencia estivo marcada por un impulso decidido á modernización da institución e por un esforzo constante por estreitar os lazos entre a universidade e a sociedade galega.
Unha traxectoria xurídica de referencia
Licenciado en Dereito pola USC en 1954, fundou en 1960 o seu propio bufete na cidade de Ourense, o Bufete Atrio Abad, no que chegaron a integrarse nove avogados. A súa carreira xurídica foi notable: Decano do Ilustre Colexio de Avogados de Ourense durante dez anos (1985-1995), cargo ao que renunciou voluntariamente, e decano honorario do mesmo colexio desde 1995. Ademais, foi conselleiro decano do Consello Xeral da Avogacía Española (1986-1990) e membro fundador da Corporación Europea de Avogados (CEA) en 2001.
No eido institucional, formou parte do Xurado Provincial de Montes e do Comité de Disciplina Deportiva da Xunta de Galicia, e foi membro da xunta electoral provincial en diversas ocasións.
A presidencia do Consello Social (2003-2011)
Emilio Atrio Abad foi nomeado presidente do Consello Social da UVigo mediante o Decreto 333/2003, do 24 de xullo (publicado no DOG do 7 de agosto), sucedendo a Alfonso Zulueta de Haz. O seu nomeamento foi renovado en 2007 polo Decreto 166/2007, do 30 de agosto (DOG do 21 de setembro).
A súa presidencia, que se prolongou durante oito anos, foi decisiva para consolidar e modernizar o Consello Social. O reitor Salustiano Mato recoñeceu que Atrio foi “a persoa que protagonizou o cambio de modelo e iniciou a auténtica senda da modernización da Universidade de Vigo”, destacando a súa “cabeza moi ben amoblada e a súa claridade de ideas á hora de tomar decisións”.
Durante o seu mandato, o Consello Social reforzou o seu papel como ponte entre a universidade e a sociedade, tal e como el mesmo reivindicaba reiteradamente. A súa xestión caracterizouse por un talante consensuador e pola capacidade de delegar nas persoas que formaban parte da institución, o que lle permitiu impulsar o órgano “ata cotas moi altas”, segundo lembrou o seu sucesor, Ernesto Pedrosa.
Un dos eixes da súa presidencia foi o compromiso co campus de Ourense. Como avogado ourensán, Atrio desenvolveu un labor constante de defensa dos intereses do campus da súa cidade, traballando para lograr o mellor para el e estreitando os lazos entre a institución académica e o territorio. Neste sentido, impulsou activamente iniciativas como o apoio á creación de novos graos no campus ourensán, entre eles Ciencias Ambientais e Enxeñaría da Enerxía.
Ademais, desde 2005 formou parte da Comisión Executiva da Conferencia de Consejos Sociales das Universidades Españolas, contribuíndo a proxectar a voz do Consello Social e da propia Universidade de Vigo no ámbito estatal.
Legado e recoñecementos
O labor de Emilio Atrio Abad foi recoñecido con altas distincións. En 1989 recibiu a Cruz de Honra de San Raimundo de Peñafort e en 2005 foi galardoado coa Medalla de Prata de Galicia pola Xunta de Galicia.
Tralo seu falecemento en 2014, as mostras de recoñecemento sucedéronse. O seu sucesor á fronte do Consello Social, Ernesto Pedrosa, subliñou que Atrio foi “un excelente presidente, que soubo delegar moito nas persoas que formaban parte da institución, que tivo sempre un talante consensuador e que impulsou o Consello Social ata cotas moi altas”, engadindo que o seu labor “quedará sen dúbida para sempre na memoria e no recordo de todos nós e desta institución”.
O secretario do Consello Social, Ignacio Rodríguez, lembrouno como “un baluarte insubstituíble” e destacou que en toda a súa traxectoria tivo presente a máxima de “mans que non dades, que esperades?”. Pola súa banda, o vicerreitor do campus de Ourense, Virxilio Rodríguez, salientou que Atrio era “un home social, cun trato afable e achegado”, e puxo en valor a súa dedicación ao cargo, constatable nas numerosas actividades que apoiou coa súa presenza.
No ámbito xurídico, o presidente da Audiencia de Ourense, Fernando Alañón, recordouno como “un dos mellores profesionais” con quen tivo a oportunidade de traballar, “unha persoa excepcional e irrepetible, chea de xenerosidade, un señor con maiúsculas”.